آلت‌های کاشتینه‌ای (Penile Implants) دستگاه‌هایی هستند که در پروسه پروتز آلت تناسلی درون آلت گذاشته می‌شوند و به مردانی که اختلال نعوظ (Erectile dysfunction) دارند در ایجاد نعوظ کمک می‌کنند. این دستگاه‌ها معمولا زمانی توصیه می‌شوند که سایر روش‌های درمانی برای مداوای اختلال نعوظ با شکست مواجه‌ شده‌باشند.

به طور معمول دو نوع آلت کاشتینه‌ای داریم: نوع رجید یا سفت و نوع باد‌شونده. روش‌ کار این دو نوع متفاوت بوده و مزایا و معایب مختلفی دارند.

کارگذاری این دستگاه‌ها با جراحی انجام می‌شود در نتیجه قبل از انتخاب آلت کاشتینه‌ای از نحوه جراحی، عوامل خطر احتمالی، عوارض و مراقبت‌های بعد از عمل اطمینان حاصل نمایید.

چرا از این دستگاه‌ها استفاده کنم؟

در اکثر مردان می‌توان اختلال نعوظ را با دارو و یا پمپ‌های آلتی (دستگاه انقباض وکیوم) درمان کرد. در مواردی که بیمار کاندید دریافت سایر درمان‌ها نیست یا نمی‌تواند نعوظی کافی برای فعالیت-های جنسی را از طریق سایر روش‌ها به دست بیاورد، از آلت کاشتینه‌ای استفاده می‌کند. همچنین در مواردی که زخم داخل آلت ایجاد شده و منجر به نعوظ خمیده و دردناک می‌شود (بیماری Peyronie) می‌توان از آلت کاشتینه‌ای استفاده کرد.
آلت کاشتینه‌ای را نمی‌توان برای تمامی افراد تجویز کرد. دکتر شما در صورتی که به موارد ذیل مبتلا باشید ممکن است در استفاده از این دستگاه‌ها احتیاط کند:

  • اختلال نعوظی که موقعیتی است و نتیجه یک نزاع ارتباطی است یا احتمال بازگشت آن وجود دارد.
  • وجود یک عفونت مثل عفونت ریوی یا مجاری ادراری
  • دیابتی که به درستی کنترل نشده باشد.

به خاطر داشته باشید که آلت‌های کاشتینه‌ای به شما در ایجاد نعوظ کمک می‌کنند و تغییری در میل و احساس جنسی ایجاد نمی‌کنند. اکثر این دستگاه‌ها آلت شما را بزرگ‌تر از حالتی که در زمان جراحی است نمی‌کنند. در واقع حتی شاید آلت شما کمی کوچک‌تر هم بشود.

خطرات پروتز آلت تناسلی

خطراتی که جراحی کاشت آلت می‌تواند داشته باشد شامل:

  • عفونت: مثل هر جراحی دیگری، احتمال عفونت وجود دارد. در صورتی که آسیب طناب نخاعی یا دیابت داشته باشید احتمال عفونت بالاتر می‌رود.
  • مشکلات کاشت: طراحی‌های جدید آلت‌های کاشتینه‌ای قابل اعتماد هستند اما در موارد نادری ممکن است بد عمل کنند. در این صورت برای تعمیر، جایگزینی یا حذف دستگاه باید جراحی مجدد انجام گیرد
  • زخم‌های داخلی یا چسبندگی: در بعضی از موارد آلت کاشته شده ممکن است به پوست داخلی آلت بچسبد و یا موجب ساییدن آن از داخل شود. در موارد نادری هم ممکن است از پوست آلت سر باز کند. گاهی اوقات این شرایط به عفونت مربوط می‌شود.

درمان عفونت پروتز آلت تناسلی

عفونت‌های بعد از عمل جراحی کاشت آلت ممکن است در طی یک هفته بعد از جراحی اتفاق بیوفتد یا حتی چند سال بعد. در موارد زودرس علائمی مثل تورم بیضه‌ها، ایجاد چرک و تب وجود دارد و موارد دیررس می‌توانند خود را با دردی پایدار یا عودکننده نشان دهند.
معمولا جراحی حذف آلت کاشته شده برای درمان عفونت لازم است. جایگذاری مجدد آلت می‌تواند همراه عوارضی از قبیل بافت اسکار و کوتاهی آلت باشد.

نحوه آمادگی جهت پروتز آلت تناسلی

در گام اول با دکتر یا اورولوژیست خود در مورد کاشت آلت صحبت کنید. در طی ویزیت دکتر معمولا اقدامات زیر را انجام می‌دهد:

  • بررسی سوابق پزشکی: آماده باشید تا سوالاتی را در خصوص سوابق پزشکی حال حاضر و گذشته خود خصوصا سوابقی در خصوص اختلال نعوظ خود به پزشک توضیح دهید. به پزشک در خصوص داروهایی که مصرف می‌کنید یا اخیرا استفاده کرده‌اید و همچنین جراحی‌هایی که انجام داده‌اید توضیح دهید.
  • انجام معاینه فیزیکی: برای اطمینان از اینکه کاشت آلت مصنوعی بهترین گزینه برای شماست دکتر معاینه فیزیکی علی الخصوص معاینه اورولوژیکی کاملی انجام می‌دهد. وجود و ماهیت اختلال نعوظ را تایید می‌کند و مطمئن می‌شود که با سایر روش‌های درمانی بهبود نمی‌یابد.
    وی همچنین علل احتمالی برای ایجاد عوارض بعد از عمل را بررسی می‌کند. از آن‌جایی که استفاده از بعضی از آلت‌های کاشتینه‌ای به مهارت کار با دست بالایی نیاز دارد دکتر توانایی شما را در استفاده از دست‌هایتان می‌سنجد.
  • در خصوص انتظارات خود صحبت کنید: حتما از نحوه انجام جراحی و نوع آلت کاشتینه‌ای مناسب خودتان اطمینان حاصل نمایید. بسیار مهم است که بدانید عمل جراحی دائمی و برگشت‌ناپذیر است.
    پزشک شما معمولا در خصوص مزایا و خطرات و همچنین عوارض احتمالی با شما صحبت می‌کند در نتیجه بهتر است همسر خود را نیز در صحبت با پزشک همراه خود بیاورید.

انواع آلت کاشتینه‌ای

دو نوع اصلی برای آلت کاشتینه‌ای وجود دارد:

نوع بادشونده: دستگاه‌های بادشونده رایج‌ترین نوع آلت کاشتینه‌ای هستند که استفاده می‌شوند. این دستگاه‌ها را می-توان در زمان مورد نیاز بادکرد تا باعث ایجاد نعوظ شود و سپس خالی کرد. در نوع بادشونده سه قطعه‌ای، یک مخزن پر از مایع دارد که زیر دیواره شکم کارگذاشته می‌شود. دارای یک پمپ، یک دریچه آزادساز که در بیضه کارگذاشته می‌شود و دو تا سیلندر بادشونده است که داخل آلت قرار می‌گیرند.
برای ایجاد نعوظ باید مایع را از داخل مخزن به سیلندرها پمپ کنید. در پایان هم دریچه داخل بیضه را آزاد می‌کنید تا مایع به داخل مخزن بازگردد. نوع دو قطعه‌ای هم مثل نوع سه قطعه‌ای است با این تفاوت که مخزن به همراه پمپ در بیضه قرار دارد.

استوانه‌های نیمه‌سفت (semirigid): دستگاه‌های نیمه سفت همیشه قوام محکم دارند. این آلت‌ها را می‌توان در زمان فعالیت جنسی به سمت بیرون خم کرد و در زمان پایان به سمت بدن خم کرد.
آلت کاشتینه‌ای موقعیت‌پذیر یک دستگاه نیمه‌سفت است که دارای توالی از قطعاتی در مرکز است که توسط دو فنر در دو انتها نگه داشته می‌شوند. توانایی این دستگاه در حفظ حالت رو به بالا یا رو به پایین بیشتر از سایر استوانه‌های نیمه‌سفت است.
طراحی‌های خاص دیگری وجود دارد که برای اصلاح آلت‌های کوتاه یا زیادی بلند استفاده می‌شود. بعضی از آلت‌های کاشتینه‌ای بادشونده دارای پوششی با خاصیت آنتی بیوتیکی هستند که باعث کاهش احتمال عفونت می‌شود.

مقایسه انواع آلت کاشتینه‌ای

در هنگام انتخاب آلت کاشتینه‌ای به ترجیح شخصی و سابقه پزشکی خود دقت داشته باشید. پزشک معالج شما ممکن است بر اساس سن، احتمال عفونت، شرایط پزشکی، آسیب ها و درمان های پزشکی شما موردی را بر دیگری ارجح بداند و به شما توصیه کند.