مرورکلی پاپیلومای انسانی

عفونت HPV عفونت ویروسی است که عموماً موجب رشد غشای مخاطی یا پوست می‌­شود (زگیل). بیش از 100 نوع ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) وجود دارد. برخی از انواع عفونت HPV موجب زگیل می­­‌شود و برخی می­‌تواند موجب انواع مختلف سرطان شود.

اغلب عفونت­‌های HPV به سرطان منجر نمی‌­شود. اما، برخی از انواع HPV تناسلی می­‌تواند منجر به سرطان بخش پایینی رحم که به واژن متصل است، شود (دهانه­‌ی رحم). انواع دیگر سرطان­‌ها، شامل سرطان‌‌­های مقعد، آلت تناسلی، واژن، وولو (قسمت خارجی تناسلی زنان) و پشت گلو (اروفارینژیال، دهانی-حلقی)[1]، به عفونت HPV مربوط دانسته شده است.

این عفونت‌­ها، اغلب از طریق ارتباط جنسی یا از طریق تماس پوست به پوست منتقل می‌­شوند. واکسن­‌ها می‌­تواند به حفاظت در برابر گونه‌­هایی از HPV کمک کند که به احتمال زیاد منجر به زگیل تناسلی یا سرطان دهانه‌­ی رحم می‌­شود.

علایم عفونت HPV

در اغلب موارد، قبل از آنکه زگیل ایجاد شود، سیستم دفاعی فرد، عفونت HPV را شکست می‌­دهد. زمانی­که زگیل­ها ظاهر شوند، آنها بسته به نوع HPV، در ظاهر متفاوت هستند و شامل موارد زیر می‌­باشند:

  • زگیل‌­های تناسلی. به صورت ضایعات مسطح، برجستگی­‌های کوچک شبیه گل کلم یا برجستگی‌­های کوچک شبیه ساقه ظاهر می‌­شوند. در زنان، زگیل‌­های تناسلی، اغلب بر وولو ظاهر می‌­شود. اما، همچنین می‌­تواند نزدیک مقعد، سرویکس یا در واژن مشاهده گردد.

در مردان، زگیل‌­های تناسلی بر روی آلت تناسلی و کیسه‌­ی بیضه یا اطراف مقعد ظاهر می‌­­شود. زگیل‌­های تناسلی، به ندرت موجب ناراحتی یا درد می‌­شوند، اگرچه ممکن است موجب خارش یا احساس حساسیت شوند.

  • زگیل‌­های معمولی. زگیل‌­های معمول یه صورت زبر (درشت) ظاهر می‌­شوند، برجستگی‌­های بزرگی که معمولاً روی دستان و انگشتان مشاهده می­‌شود. در اغلب موارد، زگیل­های معمول، ناخوشایند هستند، اما همچنین می‌­توانند دردناک یا مستعد آسیب یا خونریزی باشند.
  • زگیل‌­های کف پا. زگیل‌­های کف پا سخت هستند، به صورت دانه­‌دار رشد می‌­کنند که معمولاً روی پاشنه یا سینه­‌ی پا ظاهر می­‌شوند. این زگیل‌­ها ممکن است موجب ناراحتی شوند.
  • زگیل‌­های مسطح. زگیل‌­های مسطح، مسطح و ضایعات کمی برجسته هستند. می‌­توانند در هرجایی از بدن ظاهر شوند، اما معمولاً بر روی صورت کودکان ظاهر می‌­شوند و در مردان در منطقه­ی ریش صورت و در زنان بر روی پاها تمایل به ظاهر شدن دارد.

سرطان دهانه‌­ی رحم

تقریباً همه‌­ی سرطان‌­های دهانه‌­ی رحم، از عفونت HPV ناشی شده است، اما سرطان دهانه­‌ی رحم ممکن است 20 سال یا بیشتر بعد از درگیری عفونت HPV گسترش یابد. عفونت HPV و معمولاً سرطان دهانه‌­ی رحم زود تشخیصی، علایم قابل‌توجهی ایجاد نمی‌­کنند. واکسینه‌­شدن در برابر عفونت HPV بهترین محافظت در برابر سرطان دهانه‌­ی رحم است.

بخاطر اینکه سرطان دهانه‌­ی رحمِ اولیه، علایمی را ایجاد نمی‌­کند، ضروری است که زنان، بطور منظم آزمایش‌­های غربالگری را برای شناسایی هرگونه تغییرات پیش­‌سرطانی در دهانه‌­ی رحم که ممکن است منجر به سرطان شود، انجام دهند. دستورالعمل­‌های اخیر توصیه می‌­کند که زنان در سنین 21 تا 29 سال هر سه سال یکبار آزمایش پاپ (پاپ اسمیر) را انجام دهند.

زنان در سنین 35 تا 65 سال توصیه شده که هر سه سال یکبار تست پاپ را انجام دهند یا در صورتی­که آزمایش HPV DNA را همزمان انجام می‌­دهند، هر 5 سال یکبار این تست را تکرار کنند. زنان بالای 65 سال، درصورتی­که سه آزمایش پاپ آنها بطور پیاپی طبیعی بوده است، یا دو آزمایش HPV DNA و پاپ نتایج غیرطبیعی نداشته است، می‌­توانند این آزمایش را انجام ندهند.

چه زمانی به پزشک مراجعه شود

در صورتی­که کودک شما هر نوع زگیلی دارد که موجب خجالت، ناراحتی یا درد می‌­شود، از پزشک مشاوره بگیرید.

علل عفونت HPV

زمانی­که ویروس وارد بدن شود، عفونت HPV، معمولاً از طریق برش، خراش یا پارگیِ کوچک بر روی پوست ایجاد می‌­شود. این ویروس در درجه­‌ی اول از طریق تماس پوست به پوست منتقل می­شود.

عفونت‌­های HPV تناسلی، از طریق ارتباط جنسی و سایر تماس‌­های پوست به پوست در ناحیه­‌ی تناسلی ایجاد می‌­شوند. برخی عفونت‌­های HPV از راه دهان یا ضایعات تنفسی فوقانی از طریق ارتباط جنسی دهانی حاصل می‌­­شود.

در صورت باردار بودن و داشتن عفونت HPV با زگیل‌­های تناسلی، ممکن است نوزاد شما هم درگیر شود. این عفونت، ممکن است به ندرت، موجب رشد غیرسرطانی در قسمت صدای کودک (حنجره) شود.

زگیل‌­ها واگیردار هستند. از طریق تماس مستقیم با زگیل، پخش می­‌شوند. همچنین، زگیل­‌ها می‌­توانند زمانی‌­که فرد چیزی را که در تماس با زگیل بوده، لمس کند، پخش شوند.

عوامل خطر

عفونت‌­های HPV متداول هستند. عوامل خطر عفونت HPV شامل:

  • تعداد شرکای جنسی. داشتن شرکای جنسی بیشتر، احتمال ابتلا به عفونت HPV دستگاه تناسلی را افزایش می‌­دهد.
  • سن. زگیل­‌های معمولی، اغلب در کودکان رخ می‌­دهد. زگیل‌­های تناسلی، اغلب در نوجوانان و بزرگسالان جوان اتفاق می‌­افتد.
  • سیستم ایمنی تضعیف‌­شده. افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، در معرض خطر بیشتری از عفونت HPV قرار دارند. سیستم­‌های ایمنی می‌­تواند با HIV/AIDS یا با داروهای سرکوب­‌کننده­‌ی سیستم ایمنی که پس از پیوند اعضا استفاده می­شود، ضعیف گردد.
  • پوست آسیب­دیده. مناطقی از پوست که سوراخ­ یا باز­شده، جهت پیشرفت زگیل‌­های معمولی مستعدتر هستند.
  • تماس فردی. تماس داشتن با زگیل‌­های فرد، یا عدم استفاده از محافظ، قبل از تماس با سطوحی که در معرض HPV قرار داشته است- از قبیل دوش‌­های عمومی یا استخرهای شنا- ممکن است خطر عفونت HPV را افزایش دهد.

عوارض عفونت HPV

  • ضایعات دهانی و فوقانی تنفسی. برخی عفونت‌­های HPV منجر به ضایعاتی بر زبان، لوزه­ها، کام نرم یا در حنجره و بینی می‌­شود.
  • سرطان. برخی گونه‌­های HPV می‌­تواند منجر به سرطان گردن شود. همچنین، این گونه­‌ها ممکن است در سرطان‌­های دستگاه تناسلی، مقعد، دهان و دستگاه تنفسی فوقانی سهیم باشند.

پیشگیری از عفونت HPV

زگیل‌­های معمولی

ممانعت از عفونت­های HPV که منجر به زگیل‌­های معمولی شود، سخت است. در صورت ابتلا به زگیل معمولی، می­‌توان از پخش­‌شدن عفونت و تشکیل زگیل‌­های جدید با رعایت نکندن زگیل و نجویدن ناخن، ممانعت کرد.

زگیل­‌های کف پا

برای کاهش خطر عفونت­‌های HPV که موجب زگیل‌­های پا می‌­شود، پوشیدن کفش یا صندل در استخر‌های عمومی و رختکن‌­ها لازم است.

زگیل‌­های تناسلی

برای کاهش خطر پیشرفت زگیل­‌های تناسلی و سایر ضایعات مربوط به HPV دستگاه تناسلی موارد زیر لازم است:

  • داشتن رابطه‌­ی جنسی متقابل با یک فرد
  • کاهش تعداد شریک جنسی
  • استفاده از کاندوم لاتکس، که خطر انتقال HPV را کاهش دهد.

واکسن­‌های HPV

واکسن‌­های HPV، توسط سازمان غذا و دارو تایید شده است. اخیراً، گارداسیل 9[2]، برای استفاده‌­ی همه‌­ی افراد در سنین 9 تا 45 سال، جهت حفاظت در برابر سرطان گردن و زگیل­‌های تناسلی، تایید شده است.

مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌­ها (CDC)، واکسیناسیون معمول HPV را برای دختران و پسران 11 و 12 سال توصیه می‌­کند، اگرچه، می‌­تواند از 9 سالگی تجویز شود. برای دختران و پسران، دریافت واکسن قبل از آنکه تماس جنسی داشته باشند و در معرض HPV قرار گیرند، ایده­‌آل است. تحقیقات نشان داده است که دریافت واکسن در سنین جوانی، ربطی به آغاز زودتر فعالیت جنسی ندارد.

وقتی فردی به HPV آلوده شود، واکسن ممکن است موثر نباشد یا اصلا عمل نکند. همچنین، پاسخ به واکسن، در سنین جوانی بهتر از پیری است. اما، در صورتی­‌که قبل از آلوده شدن فرد تزریق شود، واکسن می‌­تواند در اغلب موارد از سرطان گردن پیشگیری کند.

اکنون، CDC توصیه می‌­کند که، بجای برنامه‌­ی واکسیناسیون 3 دوز که قبلاً پیشنهاد شده بود، همه­ی افراد در سنین 11 و 12 سال دو دوز واکسن HPV را حداقل در فواصل 6 ماه دریافت کنند. همچنین، نونهالان در سنین 9 و 10 سال و نوجوانان در سنین 13 و 14 سال قادر به دریافت واکسیناسیون با برنامه­­‌ی بروزرسانی‌­شده­‌ی دو دوزی هستند. تحقیقات نشان داده است که برنامه‌­ی واکسیناسیون 2 دوزی برای کودکان زیر 15 سال موثر است.

نوجوانان و جوانانی که سری دریافت واکسن­ها را دیرتر آغاز کنند، در سن 15 تا 26 سال، بهتر است سه دوز از واکسن را دریافت کنند.

اکنون، CDC، دریافت واکسیناسیون HPV را برای همه­‌ی افراد از سن 26 سالگی که بطور کافی واکسینه نشده‌­اند، توصیه می‌­کند.